Etiket arşivi: İSRAİL

İSRAİL DOSYASI : 1993 YILI SONRASINDA TÜRKİYE-İSRAİL ASKERİ İLİŞKİLERİ


1993 YILI SONRASINDA TRKYE-SRAL ASKER LKLER.PDF

“YALANCI” AYYILDIZ TİM HACKER GRUBUNUN HACKLEDİM DEDİĞİ SİSTEMİ ÇİNLİ HACKERLAR HACK’LEMİŞ


DEĞERLİ ÜYELER;

DÜN SİZE AYYILDIZ TİM ADLI HACKER GRUBUNUN İSRAİL’İN DEMİR KUBBE SAVUNMA SİSTEMİNİ HACK’LEMİŞ OLABİLECEĞİNE DAİR AŞAĞIDAKİ HABERİ PAYLAŞMIŞ VE BUNU BİRAZ DA Tİ’YE ALMIŞTIK. HATIRLAMAK İSTERSENİZ HABERİ VE YORUMUMUZU AŞAĞIDA OKUYABİLİRSİNİZ. BİZ YORUMUMUZDA BU HABERİN ABARTILI OLABİLECEĞİNE DİKKAT ÇEKMİŞTİK Kİ CEVAP REDHACK GRUBUNDAN GELDİ VE YANILMADIĞIMIZI BİR KEZ DAHA GÖRDÜK.

İŞTE RED HACK’İN HABERE İLİŞKİN CEVABI :

REDHACK’İN @KizilHackerLAR ADLI HESABINDAN YAPILAN AÇIKLAMAYA GÖRE AYYILDIZ’IN HACKLEDİM DEDİĞİ SİSTEMİ ÇİNLİ HACKERLAR HACKLEMİŞ. YUKARIDA GÖREBİLECEĞİNİZ GİBİ DÜN VERDİĞİMİZ HABER DOĞRU DEĞİL. HABERİN İNGİLİZCE ORİJİNALİ EN ALTTA.

ORJİNAL HABER LİNKİ : http://krebsonsecurity.com/2014/07/hackers-plundered-israeli-defense-firms-that-built-iron-dome-missile-defense-system/

DÜN VERDİĞİMİZ VE Tİ’YE ALDIĞIMIZ HABER

Türk hackerler, İsrailin Demir Kubbe Savunma Sistemini hackledi.

İsrail’in Gazze saldırılarına işaret eden Siber Savaş Uzmanı ve Araştırmacı Yazar İshak Telli, bunun İsrail’e güzel bir cevap olduğunu ve devamının da geleceğini belirtti.

Türk hackerlar İsrail’in Demir Kubbe Savunma Sistemini hackledi. Ayyıldız Timi, mevcut sistem ve güvenlik duvarlarının aşılması bir o kadar da zor olan İsrail’in Arraow 3 Balistik Füze ve Hava araçlarının yazılımını hacklemiş durumda. Konu üzerine İHA’ya açıklamada bulunan Siber Savaş Uzmanı ve Araştırmacı Yazar İshak Telli, Ayyıldız Timi’nin, İsrail’in Arraow 3 Balistik füze ve hava araçlarının yazılımını hacklediğini ifade ederek, "Hack üzerine dünya da yapılamayacak bir şey yok. Televizyonlar hackleniyor, uçaklar, istihbarat birimleri hackleniyor. Herhalde bunu yapan arkadaşlar Savunma Bakanlığı’nın hava radar sistemlerine girdiklerini düşünüyorum O şekilde bazı sistemlerin görünmemezliğini sağlamış olabilirler diye düşünüyorum" dedi.

Hackerlerin bu işlemleri yaptıklarında çok büyük teknolojilere ihtiyaç duymadıklarını belirten Telli, "Bu sadece akıl ile olan bir şey. Elinizde bilgisayar, server olduktan sonra dünyadaki bütün sistemlere girebilirsiniz. Geçilemeyecek kapıları geçersiniz, Savunma Bakanlığı’nın arkasından ona bağlı birimlere geçiş yaparsınız ya da engelleyebilirsiniz, sistem de görünmez hale getirebilirsiniz bazı şeyleri" ifadelerini kullandı.

Sistemin hacklenmesinin milyonda bir ihtimali olduğuna, bunun şehit çocukları ile insanların duaları ile olduğuna işaret eden Telli, "Ben ona inanıyorum. Çünkü bu sistemleri ve bu güvenlik duvarlarını geçmek çok zordur. 14 yıldır bu işin içerisindeyim, olmayacak şeylerin birkaç kişinin duasıyla olduğuna şahit oldum. Ayyıldız’ın 13. senesi ve dünyada hacklemediği sistem yok" diye konuştu.

1 MİLYON SİTE HACKLENDİ

Telli, İsrail’in yapmış olduğu katliama karşı Ayyıldız Timi’nin yaptıklarını doğru bulduğunu belirterek, "Bu İsrail’e güzel bir cevaptır ve devamı da gelecektir. Ay Yıldızlı grup çok bilgili ve ilkesine bağlı bir grup. 13 yıldır hacklemediği grup yok. 1 milyon siteyi hacklediler bu zamana kadar, keyif için hacklenme diye bir olay yok. Eğer bir yerde zulüm varsa, art niyet varsa bir yerde İslam’a ve Türklere hakaret varsa bu arkadaşlar mutlaka devreye girerler" dedi.

İsrail’in Türkiye ve Türkiye’nin istibahrat birimleri ile bir gizli savaşı olduğunu savunan Telli, bunun açıkça belli olduğunu ve Ayyıldız Timi’nin siber gücünü gösterdiğini dile getirdi.

Türk hackerler İsrail’i hackledi-Sabah – 06 Ağustos 2014

ÖZEL BÜRO NOTU: İNŞALLAH HABER İÇERİĞİ DOĞRUDUR. ÇÜNKÜ EN SON BAKTIĞIMIZDA SIRF İSRAİL SİTESİ OLDUĞU İÇİN NE KADAR DONDURMACI VE TOPTAN GIDACI FİRMASI SİTESİ VARSA HACKLENMİŞTİ. SONRA BİZ İSRAİL SİTELERİNİ HACKLEDİK DİYE MESAJ ATINCA MERAKTAN GİRİP BAKINCA İŞİN GERÇEĞİNİ ÖĞRENMİŞTİK. ASLINDA ZARAR VERDİKLERİ DOĞRU ÇÜNKÜ GEÇEN SEFER İSRAİL HALKI 1 GÜN BOYUNCA DONDURMA YİYEMEDİ J

HABERİN ORJİNALİ

Hackers Plundered Israeli Defense Firms that Built ‘Iron Dome’ Missile Defense System

Three Israeli defense contractors responsible for building the “Iron Dome” missile shield currently protecting Israel from a barrage of rocket attacks were compromised by hackers and robbed of huge quantities of sensitive documents pertaining to the shield technology, KrebsOnSecurity has learned.

The never-before publicized intrusions, which occurred between 2011 and 2012, illustrate the continued challenges that defense contractors and other companies face in deterring organized cyber adversaries and preventing the theft of proprietary information.

A component of the ‘Iron Dome’ anti-missile system in operation, 2011.

According to Columbia, Md.-based threat intelligence firm Cyber Engineering Services Inc. (CyberESI), between Oct. 10, 2011 and August 13, 2012, attackers thought to be operating out of China hacked into the corporate networks of three top Israeli defense technology companies, including Elisra Group, Israel Aerospace Industries, and Rafael

Advanced Defense Systems.

By tapping into the secret communications infrastructure set up by the hackers, CyberESI determined that the attackers exfiltrated large amounts of data from the three companies. Most of the information was intellectual property pertaining to Arrow III missiles, Unmanned Aerial Vehicles (UAVs), ballistic rockets, and other technical documents in the same fields of study.

Joseph Drissel, CyberESI’s founder and chief executive, said the nature of the exfiltrated data and the industry that these companies are involved in suggests that the Chinese hackers were looking for information related to Israel’s all-weather air defense system called Iron Dome.

The Israeli government has credited Iron Dome with intercepting approximately one-fifth of the more than 2,000 rockets that Palestinian militants have fired at Israel during the current conflict. The U.S. Congress is currently wrangling over legislation that would send more than $350 million to Israel to further development and deployment of the missile shield technology. If approved, that funding boost would make nearly $1 billion from the United States over five years for Iron Dome production, according to The Washington Post.

Neither Elisra nor Rafael responded to requests for comment about the apparent security breaches. A spokesperson for Israel Aerospace Industries brushed off CyberESI’s finding, calling it “old news.” When pressed to provide links to any media coverage of such a breach, IAI was unable to locate or point to specific stories. The company declined to say whether it had alerted any of its U.S. industry partners about the breach, and it refused to answer any direct questions regarding the incident.

“At the time, the issue was treated as required by the applicable rules and procedures,” IAI Spokeswoman Eliana Fishler wrote in an email to KrebsOnSecurity. “The information was reported to the appropriate authorities. IAI undertook corrective actions in order to prevent such incidents in the future.”

Drissel said many of the documents that were stolen from the defense contractors are designated with markings indicating that their access and sharing is restricted by International Traffic in Arms Regulations (ITAR) — U.S. State Departmentcontrols that regulate the defense industry. For example, Drissel said, among the data that hackers stole from IAI is a 900-page document that provides detailed schematics and specifications for the Arrow 3 missile.

“Most of the technology in the Arrow 3 wasn’t designed by Israel, but by Boeing and other U.S. defense contractors,” Drissel said. “We transferred this technology to them, and they coughed it all up. In the process, they essentially gave up a bunch of stuff that’s probably being used in our systems as well.”

WHAT WAS STOLEN, AND BY WHOM?

According to CyberESI, IAI was initially breached on April 16, 2012 by a series of specially crafted email phishing attacks. Drissel said the attacks bore all of the hallmarks of the “Comment Crew,” a prolific and state-sponsored hacking group associated with the Chinese People’s Liberation Army (PLA) and credited with stealing terabytes of data from defense contractors and U.S. corporations.

The Comment Crew is the same hacking outfit profiled in a February 2013 report by Alexandria, Va. based incident response firm Mandiant, which referred to the group simply by it’s official designation — “P.L.A. Unit 61398.” In May 2014, the U.S. Justice Department charged five prominent military members of the Comment Crew with a raft of criminal hacking and espionage offenses against U.S. firms.

Once inside the IAI’s network, Comment Crew members spent the next four months in 2012 using their access to install various tools and trojan horse programs on systems throughout company’s network and expanding their access to sensitive files, CyberESI said. The actors compromised privileged credentials, dumped password hashes, and gathered system, file, and network information for several systems. The actors also successfully used tools to dump Active Directory data from domain controllers on at least two different domains on the IAI’s network.

All told, CyberESI was able to identify and acquire more than 700 files — totaling 762 MB total size — that were exfiltrated from IAI’s network during the compromise. The security firm said most of the data acquired was intellectual property and likely represented only a small portion of the entire data loss by IAI.

“The intellectual property was in the form of Word documents, PowerPoint presentations, spread sheets, email messages, files in portable document format (PDF), scripts, and binary executable files,” CyberESI wrote in a lengthy report produced about the breaches.

“Once the actors established a foothold in the victim’s network, they are usually able to compromise local and domain privileged accounts, which then allow them to move laterally on the network and infect additional systems,” the report continues. “The actors acquire the credentials of the local administrator accounts by using hash dumping tools. They can also use common local administrator account credentials to infect other systems with Trojans. They may also run hash dumping tools on Domain Controllers, which compromises most if not all of the password hashes being used in the network. The actors can also deploy keystroke loggers on user systems, which captured passwords to other non-Windows devices on the network.”

The attackers infiltrated and copied the emails for many of Elisra’s top executives, including the CEO, the chief technology officer (CTO) and multiple vice presidents within the company.

The attackers followed a similar modus operandi in targeting Elisra, a breach which CyberESI says began in October 2011 and persisted intermittently until July 2012. The security firm said the attackers infiltrated and copied the emails for many of Elisra’s top executives, including the CEO, the chief technology officer (CTO) and multiple vice presidents within the company.

CyberESI notes it is likely that the attackers were going after persons of interest with access to sensitive information within Elisra, and/or were gathering would be targets for future spear-phishing campaigns.

Drissel said like many other such intellectual property breaches the company has detected over the years, neither the victim firms nor the U.S. government provided any response after CyberESI alerted them about the breaches at the time.

“The reason that nobody wants to talk about this is people don’t want to re-victimze the victim,” Drissel said. “But the real victims here are the people on the other end who are put in harm’s way because of poor posture on security and the lack of urgency coming from a lot of folks on how to fix this problem. So many companies have become accustomed to low-budget IT costs. But the reality is that if you have certain sensitive information, you’ve got to spend a certain amount of money to secure it.”

ANALYSIS

While some of the world’s largest defense contractors have spent hundreds of millions of dollars and several years learning how to quickly detect and respond to such sophisticated cyber attacks, it’s debatable whether this approach can or should scale for smaller firms.

Michael Assante, project lead for Industrial Control System (ICS) and Supervisory Control and Data Acquisition (SCADA) security at the SANS Institute, said although there is a great deal of discussion in the security industry about increased information sharing as the answer to detecting these types of intrusions more quickly, this is only a small part of the overall solution.

Maybe a $100 million security program can do all these things well or make progress against these types of attacks, but that 80-person defense contractor? Not so much.

“We collectively talk about all of the things that we should be doing better — that we need to have better security policies, better information sharing, better detection, and we’re laying down the tome and saying ‘Do all of these things’,” Assante said. “And maybe a $100 million security program can do all these things well or make progress against these types of attacks, but that 80-person defense contractor? Not so much.”

Assante said most companies in the intelligence and defense industries have gotten better at sharing information and at the so-called “cyber counter-intelligence” aspect of these attacks: Namely, in identifying the threat actors, tactics and techniques of the various state-sponsored organizations responsible. But he noted that most organizations still struggle with the front end of problem: Identifying the original intrusion and preventing the initial compromise from blossoming into a much bigger problem.

“I don’t think we’ve improved much in that regard, where the core challenges are customized malware, persistent activity, and a lot of noise,” Assante said. “Better and broader notification [by companies like CyberESI] would be great, but the problem is that typically these notifications come after sensitive data has already been exfiltrated from the victim organization. Based on the nature of advanced persistent threats, you can’t beat that time cycle. Well, you might be able to, but the amount of investment needed to change that is tremendous.”

Ultimately, securing sensitive systems from advanced, nation-state level attacks may require a completely different approach. After all, as Einstein said, “We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.”

Indeed, that appears to be the major thrust of a report released this month by Richard J. Danzig, a board member of the Center for New American Security. In “Surviving on a Diet of Poison Fruit,” (PDF) Danzig notes that defensive efforts in major mature systems have grown more sophisticated and effective.

“However, competition is continuous between attackers and defender,” he wrote. “Moreover, as new information technologies develop we are not making concomitant investments in their protection. As a result, cyber insecurities are generally growing, and are likely to continue to grow, faster than security measures.”

In his conclusion, Danzig offers a range of broad (and challenging) suggestions, including this gem, which emphasizes placing a premium on security over ease-of-use and convenience in mission-critical government systems:

“For critical U.S. government systems, presume cyber vulnerability and design organizations, operations and acquisitions to compensate for this vulnerability. Do this by a four-part strategy of abnegation, use of out-of-band architectures, diversification and graceful degradation. Pursue the first path by stripping the ‘nice to have’ away from the essential, limiting cyber capabilities in order to minimize cyber vulnerabilities. For the second, create non-cyber interventions in cyber systems. For the third, encourage different cyber dependencies in different systems so single vulnerabilities are less likely to result in widespread failure or compromise. And for the fourth, invest in discovery and recovery capabilities. To implement these approaches, train key personnel in both operations and security so as to facilitate self-conscious and well- informed tradeoffs between the security gains and the operational and economic costs from pursuing these strategies.”

Source: Center for New American Security

HACKER DOSYASI : Türk hackerler İsrail’i hackledi


Türk hackerler, İsrailin Demir Kubbe Savunma Sistemini hackledi.

İsrail’in Gazze saldırılarına işaret eden Siber Savaş Uzmanı ve Araştırmacı Yazar İshak Telli, bunun İsrail’e güzel bir cevap olduğunu ve devamının da geleceğini belirtti.

Türk hackerlar İsrail’in Demir Kubbe Savunma Sistemini hackledi. Ayyıldız Timi, mevcut sistem ve güvenlik duvarlarının aşılması bir o kadar da zor olan İsrail’in Arraow 3 Balistik Füze ve Hava araçlarının yazılımını hacklemiş durumda. Konu üzerine İHA’ya açıklamada bulunan Siber Savaş Uzmanı ve Araştırmacı Yazar İshak Telli, Ayyıldız Timi’nin, İsrail’in Arraow 3 Balistik füze ve hava araçlarının yazılımını hacklediğini ifade ederek, "Hack üzerine dünya da yapılamayacak bir şey yok. Televizyonlar hackleniyor, uçaklar, istihbarat birimleri hackleniyor. Herhalde bunu yapan arkadaşlar Savunma Bakanlığı’nın hava radar sistemlerine girdiklerini düşünüyorum O şekilde bazı sistemlerin görünmemezliğini sağlamış olabilirler diye düşünüyorum" dedi.

Hackerlerin bu işlemleri yaptıklarında çok büyük teknolojilere ihtiyaç duymadıklarını belirten Telli, "Bu sadece akıl ile olan bir şey. Elinizde bilgisayar, server olduktan sonra dünyadaki bütün sistemlere girebilirsiniz. Geçilemeyecek kapıları geçersiniz, Savunma Bakanlığı’nın arkasından ona bağlı birimlere geçiş yaparsınız ya da engelleyebilirsiniz, sistem de görünmez hale getirebilirsiniz bazı şeyleri" ifadelerini kullandı.

Sistemin hacklenmesinin milyonda bir ihtimali olduğuna, bunun şehit çocukları ile insanların duaları ile olduğuna işaret eden Telli, "Ben ona inanıyorum. Çünkü bu sistemleri ve bu güvenlik duvarlarını geçmek çok zordur. 14 yıldır bu işin içerisindeyim, olmayacak şeylerin birkaç kişinin duasıyla olduğuna şahit oldum. Ayyıldız’ın 13. senesi ve dünyada hacklemediği sistem yok" diye konuştu.

1 MİLYON SİTE HACKLENDİ

Telli, İsrail’in yapmış olduğu katliama karşı Ayyıldız Timi’nin yaptıklarını doğru bulduğunu belirterek, "Bu İsrail’e güzel bir cevaptır ve devamı da gelecektir. Ay Yıldızlı grup çok bilgili ve ilkesine bağlı bir grup. 13 yıldır hacklemediği grup yok. 1 milyon siteyi hacklediler bu zamana kadar, keyif için hacklenme diye bir olay yok. Eğer bir yerde zulüm varsa, art niyet varsa bir yerde İslam’a ve Türklere hakaret varsa bu arkadaşlar mutlaka devreye girerler" dedi.

İsrail’in Türkiye ve Türkiye’nin istibahrat birimleri ile bir gizli savaşı olduğunu savunan Telli, bunun açıkça belli olduğunu ve Ayyıldız Timi’nin siber gücünü gösterdiğini dile getirdi.

Türk hackerler İsrail’i hackledi-Sabah – 06 Ağustos 2014

ÖZEL BÜRO NOTU: İNŞALLAH HABER İÇERİĞİ DOĞRUDUR. ÇÜNKÜ EN SON BAKTIĞIMIZDA SIRF İSRAİL SİTESİ OLDUĞU İÇİN NE KADAR DONDURMACI VE TOPTAN GIDACI FİRMASI SİTESİ VARSA HACKLENMİŞTİ. SONRA BİZ İSRAİL SİTELERİNİ HACKLEDİK DİYE MESAJ ATINCA MERAKTAN GİRİP BAKINCA İŞİN GERÇEĞİNİ ÖĞRENMİŞTİK. ASLINDA ZARAR VERDİKLERİ DOĞRU ÇÜNKÜ GEÇEN SEFER İSRAİL HALKI 1 GÜN BOYUNCA DONDURMA YİYEMEDİ J

İSRAİL DOSYASI /// Serdar Kaya : Peki Türkiye kimlerin İsrail’i ?


http://serbestiyet.com/peki-turkiye-kimlerin-israili/

Bugünlerde sürekli İsrail’den söz ediyoruz. Ama bazı soruları sormak nedense pek aklımıza gelmiyor:

İsrail çok sayıda masum insanın ölümüyle sonuçlanacağı belli olan saldırılarda bulunmaktan neden çekinmiyor? İsrail halkının çoğunluğu bu saldırıları nedendestekliyor? Hatta bazı İsrailliler bu saldırıları nasıl oluyor da kutlayabiliyorlar? Kimi İsrailli siyasetçi, akademisyen ya da din adamlarının Filistinlileri tamamen dehümanize eden ve katledilmelerini sıradanlaştıran beyanlarda bulunmaları nasıl mümkün olabiliyor?

Bu çerçevedeki konularda sıklıkla bahisler açsak da, spesifik olarak bu nedensel sorgulamalarda bulunmuyoruz. Zira, pek çok diğer konuda olduğu gibi bu konuda da zihnimizde sorular değil, cevaplar var. Yani, İsraillilerin Filistinlilere karşı nasıl bu denli acımasız olabildiklerini merak etmiyoruz, çünkü bu sorunun cevabını bildiğimizi zannediyoruz.

Öteki = Kötücül

Türkiye’de İsrail ve Siyonistler hakkında yapılan yorumların ezici bir çoğunluğu, doğruluğundan çok fazla şüphe edilmeyen bir kötücüllük varsayımı üzerine oturuyor. Bu yaklaşıma göre, İsrailliler (ve hele de Siyonistler) son derece kötücül kimseler… Dolayısıyla da, Filistinli kadın ve çocukları öldürmekten çekinmiyor, Gazze’ye bombalar düştüğünde kutlamalar yapıyor ve sürekli Filistinlilerin hak ve hayatlarını hiçe sayan sözler sarf ediyorlar.

Bu yaklaşım her zaman bu şekilde ifade bulmasa da, İsrail’e yönelik tavır ve eleştirilerin tamamına yakını bu özcü varsayımın izlerini taşıyor. Yani, yaşanan tartışmalardaki asıl sorun aslında Yahudilere nisbetle yapılan Hitler ve Holokost övgüleri değil. Asıl sorun, her etnik kimliğe doğuştan gelen kimi özellikler atfetmek suretiyle bu gibi nefret söylemlerine temel teşkil eden özcü algılar taşıyor olmak. Türkiye’deki yaygın İsrail eleştirileri, bu türden (ve aslında gayet tipik olan) bir antisemitizm içeriyor. ABD’nin İsrail’e askeri yardımlarda bulunması ya da Batılıların Filistinlilerin hayatı konusunda nisbeten daha duyarsız davranmaları gibi gerçeklikler ise, sadece bu önyargıları teyit etme (ve daha geniş kategoriler altında genelleme) işlevi görüyor.

‘Biz ve onlar’

Sosyal psikoloji alanında yapılan kimi deneyler, Öteki addettiğimiz kimliklere kötücül nitelikler atfetmemizin aslında önemli ölçüde kendimiz ile ilgili bir durum olduğunu ortaya koyuyor. Şöyle ki, insanlar “Onlar kötü” diyerek aslında “Biz iyiyiz” demeye çalışıyorlar. Bu çaba, doğrudan insan doğası ile ilgili. Zira, insanlar, kendilerine olumlu nitelikler atfetme ihtiyacındalar. Bu nedenle de, “Onlar kötü, ama biz de pek iyi sayılmayız” gibi yorumlar aynı derecede yaygın değil.

Konunun bu yönü dikkate alınırsa, Türkiye’de antisemitizmin aslında sadece Yahudi değil, Türk ve müslüman kimlikleri ile de ilgili olduğunu görmek kolaylaşır. Zira, Yahudi kimliği, yapısı gereği, hem Türk hem de müslüman kimliği içinden ötekileştirilmeye müsaittir. Hatta, şunu da belirtmek gerekir ki, Türk ve/veya müslümanların Yahudilere karşı olumsuz tavırlar geliştirmeleri için Türklük ve/veya müslümanlıktan (ve de Yahudilikten) aynı şeyi anlamaları da gerekmez. Aslolan, kimliklerin içeriklerinden ziyade, kimleri “biz” ve kimleri “onlar” başlığı altında kategorize edecek şekilde anlaşıldıklardır.

Filistinliler ‘biz’den mi?

Filistinlilerin kimliği bu noktada kritik bir yerde duruyor. Zira, Filistinliler Türk kimliği içinden bakıldığında “onlar” kategorisi içinde yer alırken, müslüman kimliği açısından “biz” durumundalar. Peki, bu durumda Filistinlileri nasıl bir yere koymak doğru olur?

Bu soruyu cevaplandırma adına, Suriyeli sığınmacılar önemli bir örnek teşkil ediyor. Zira, İsrail-Filistin çatışmasını öncelikle bir Yahudi-müslüman ihtilafı olarak algılamak, Filistinlileri “biz“, İsraillileri ise “onlar” kategorisinde değerlendirmeyi kolaylaştırıyor. Suriyeli sığınmacıları ise, Türk kimliğimiz ile algılıyoruz – ki ülkelerimiz arasındaki sınır da zaten milli bir sınır.

Dolayısıyla, Türkler ile Suriyeliler arasındaki ilişkilerin etnik algılarla şekilleniyor ve kolaylıkla şiddet doğurabiliyor olması çok şaşırtıcı değil.

Bazı sorular

(1) 2013 yılının Mayıs ayında Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde başları taşlarla ezilerek öldürülen Suriyeliler bunu hak edecek ne yapmışlardı?

(2) Suriyelilerin şehirlerimize gelmelerinin hemen ardından, boyutları azımsanamayacak bir öfke, nefret ve hatta şiddet ortaya çıktı. Suriyelilerin açtıkları işyerleri ve Suriye plakalı otomobiller tahrip edildi. Bu tavırlar, Suriyelilerin hırsızlık yaptıkları ve kadınları taciz ettikleri gibi bir dizi argümanla gerekçelendirildi. Bunlar, dünyanın farklı yerlerindeki ırkçı azınlıkların gerekçeleriyle tamamen örtüşüyordu. Özetle, Suriyelileri pek sevemedik… Bu noktada şu soru önemli: Suriyeli Arapları, Filistinli Araplardan bu denli farklı algılıyor olmamızın nedeni ne olabilir? Ya da, Filistinlileri bu kadar “sevmemizin” nedenlerinden biri de, bugüne dek Türkiye’ye pek gelmemiş olmaları olabilir mi?

(3) Şayet dünya üzerinde İsrail-Filistin ihtilafı gibi bir ihtilaf hiç varolmasaydı, Filistinli Araplar ile Suriyeli Arapları algılayış şeklimiz arasında herhangi bir ciddi fark olur muydu?

(4) Haberlerde bir İsraillinin bir Filistinliyi kafasını taşla ezerek öldürdüğünü öğrensek, tepkimiz ne olur? Peki ya, İsraillilerin Filistinlileri asit kuyularına atmaya başladıklarını öğrensek? Kan beynimize sıçrar mı? Bir Türk, Suriyeli bir sığınmacıyı aynı şekilde öldürdüğünde aynı derecede büyük bir tepki vermiyorsak, bunun nedeni ne olabilir?

(5) Müslümanların mazlum durumda oldukları her katliamı (şartlarını inceleme ihtiyacı dahi hissetmeksizin) soykırım olarak nitelendirmeyi çok seviyoruz. Eğer soykırım ve diğer insanlık suçları konusunda gerçekten bu denli hassas isek, 2003′ten bu yana Darfur’da devam etmekte olan soykırımın (ve aslında bölgede işlenen akla gelebilecek her türlü suçun) en büyük sorumlusu olan Sudan Cumhurbaşkanı Ömer El-Beşir‘in 2008 yılında Türkiye’de ağırlanması neden çoğumuzu rahatsız etmedi? Şayet şartlar daha farklı olsaydı, tepkiler yine böyle cılız kalır mıydı? Mesela, Sudanlı müslümanlar, ülkenin hıristiyan cumhurbaşkanı ve hakim sınıfı tarafından bu denli uzun bir süre boyunca soykırıma uğratılsalar, Sudan’ın Netanyahu’su olan böyle bir cumhurbaşkanını yine resmi olarak Çankaya’da ağırlar mıydık?

(6) Darfur’daki trajediye bu denli kayıtsız kalırken, Arakan ya da Urumçi konusunda epey hassasız. Bu durum, haksızlıklar konusunda seçici bir algıya sahip olduğumuz anlamına gelmiyor mu? Şayet durum bu ise, bazı Batılıların kendilerini Filistinlilerden ziyade İsraillilere yakın hissetmelerini eleştirmeden önce bir kez daha düşünmemiz gerekmez mi? Dünyanın farklı yerlerinde an itibariyle yaşanmakta olan mazlumu-müslüman-olmayan-trajedilerin ne kadarından haberdarız? Peki ya zalimi müslüman olan trajedilere ilgimiz ne seviyede?

(7) Batı ülkelerindeki pek çok şehirde Filistin’e destek adına geniş katılımlı yürüyüşler düzenlendi. Türk ya da müslüman olmayan insanlara yönelik zulümleri kınayan kaç büyük yürüyüş düzenlendi bugüne dek Türkiye’de?

(8) İsrail-Filistin çatışmasının kızıştığı dönemlerde Avrupalılar tepkilerini müslüman komşularına yansıtsalar, bu tavrı nasıl yorumlardık? Bu gibi dönemlerde Türkiyeli Yahudilerin sürekli hedef haline geldiklerinin ne kadar farkındayız?

Bir Türk, bir Suriyeli, bir Yahudi…

Sosyal psikolojideki Optimal Ayırtedicilik Teorisi, farklı grup aidiyetlerinin farklı sosyal bağlamlarda nasıl belirginlik kazandığı üzerinde durur. Samuel Huntington, Medeniyetler Çatışması adlı kitabında bu konuyu şu örnekle izah eder: “Biri Alman diğeri Fransız iki Avrupalı, baş başa iken birbirlerini Alman ve Fransız olarak tanımlarlar. Biri Alman diğeri Fransız iki Avrupalı ile biri Suudi biri Mısırlı iki Arap karşılaştıklarında ise, kendilerini Avrupalı ve Arap olarak tanımlarlar.”

Huntington’ın verdiği örnek, elbette Türkiye ve Orta Doğu için de geçerli. Bir Türk, bir Suriyeli ve bir İsrailli aynı masada oturduklarında, Türk ve Suriyeli, kendilerini müslüman, İsrailliyi ise Yahudi olarak görmeye daha meyillidir. İsrailli masadan kalktığında, ayırtedicilik, müslümanlıktan milli kimliğe kayar. Yani, müslümanlığın önemi azalırken, Türklük ve Suriyelilik belirginlik kazanır. İlgili Suriyeli, masadan kalksa ve yerine bir başka Türk otursa, bu sefer de iki Türkün bulunduğu bir ortamda Türklük önemsizleşir ve yerini daha yerel çekişmelere bırakır. Siyasi partiden futbol takımlarına, sosyoekonomik statüden cinsiyete dek pek çok aidiyet, insanların birbirlerini farklı algılamaları için fazlasıyla yeterlidir. Kaldı ki, aynı siyasi partinin içinde de farklı birimler, kanatlar, klikler, düşünceler vardır. Ve aslında çoğu insan yalnızdır. Ama insanların çoğu bunu fark etmez ve ait olduklarını zannettikleri grup kimlikleri ile kendilerini oyalarlar.

Biz kimlerin İsrail’iyiz?

Yeniden başa dönelim: İsrail devleti neden bu kadar acımasızca kan döküyor? İsraillilerin çoğu neden devletlerini destekliyor, hatta bu katliamları kutluyorlar?

Öncelikle şunu belirtmek gerekli: İsrail devletinin gerçekleştirdiği katliam, dünyada nadir rastlanılan bir acımasızlık örneği değil. Devletlerin acımasızlığı, ne yazık ki istisnadan ziyade kural durumunda. Kendi tarihimize de bakarsak, sadece son yüzyıl içinde dahi İsrail’in yaptıklarından hiç geri kalmayacak türlü zulüm örneklerine rastlayabiliriz. Kendi tarihimizi bu düşünceyle yeniden gözden geçirmek, İsrail’in yaptıklarını mazur göstermez. Ama insanların neden başkalarının zulmünü daha kabul edilemez bulduklarını anlamaya yardımcı olabilir.

İsraillilerin çoğunun devletlerini desteklemeleri de büyük ölçüde bununla ilgili. Yani İsrailliler, bu delice şeyleri, istisnai derecede kötücül olduları için yapıyor değiller. 90′lı yıllarda Türk ordusunun PKK’ya yaptığı saldırıları televizyon karşısında haber alan Türkler neden “Oh olsun” diyor idilerse, onlar da aşağı yukarı aynı sebeplerden ötürü öyle yapıyorlar. Ya da, Türkiyeliler, Suriyeli sığınmacılara neden utanç verici şeyler yapıyorlarsa, onlar da aşağı yukarı aynı sebeplerden ötürü benzeri tavırlar sergiliyorlar. Ya da, Türk sanatçılar neden İstanbul’da Arap turist görmek istemediklerini söylüyorlarsa, oradaki entelijansiya da benzeri sebeplerle Filistinlilerden pek hazzetmiyor. Türkler onyıllarca ailelerinden, öğretmenlerinden ve genel manada çevrelerinden Kürtler hakkında neler duyarak büyüdülerse, onlar da Filistinliler hakkında daha da kötü şeyler duyarak büyüdüler. Neticede bir zamanlar Türkler nasıl Kürtleri dehümanize ettilerse, onlar da bugün itibariyle Filistinlileri insan olarak görmüyorlar.

Yani, kötücül bellediğimiz İsrailliler de aslında tıpkı bizim gibi acınacak durumdalar. Ve bizim bir zamanlar Kürtlere, bugünlerde de Suriyelilere yaptıklarımızın kimi zaman azını, kimi zaman fazlasını onlar da Filistinlilere yapıyorlar.

Yani aslında bir tane İsrail yok. Bir insanın teröristi bir başkasının özgürlük savaşçısı olduğu gibi, bir insanın devleti de bir başkasının katili, zalimi, işkencecisi… Dolayısıyla, her şeyden önce, “Biz kimlerin İsrail’iyiz?“, “Kimlerin soykırımcısıyız?” diye sormak gerekiyor. Eğer kendimize bu şekilde bakmayı başarabilirsek, İsrail’de olan biteni de çok daha makul bir düzlemde algılayabiliriz. İsraillilere zannettiğimizden çok daha fazla benziyoruz çünkü.

İSRAİL DOSYASI : İSRAİL’İN KUZEY IRAK POLİTİKASI, VE TÜRK İÇ VE DIŞ POLİTİKASINA YANSIMA SI


SRAL’N KUZEY IRAK POLTKASI, VE TRK VE DI POLTKASINA YANSIMASI.pdf

KARİKATÜR : DIŞ BASINDA TÜRKİYE-İSRAİL VE AMERİKA


İSRAİL DOSYASI : İsrail’in Güvenliği ?


Doç. Dr. Şaban Kardaş

ORSAM Başkanı

18 gün boyunca kaçırılan gençleri bulma iddiasıyla binlerce evin aranması, cesetlerin bulunmasından sonra da krizin hızla tırmandırılıp kara harekâtına kadar gelinmesinde, İsrail’in ortaya çıkan fırsatı Hamas’ın Batı Şeria’daki varlığını sona erdirmek için bir bahane olarak kullanma arzusu yatmaktaydı. Filistin birlik hükümetinin oluşturulmasına duyulan tepkinin de bu şekilde dışa vurumu mümkün olabilecekti. Bu yönde beklentilerin yükseltildiği bir ortamda, Batı Şeria’yı müteakip Gazze’de Hamas’a karşı daha kapsamlı bir adım hedeflenmiş, bunun için de rövanş cinayetlerine ve İsrail ordusunun hunharlığına Filistinlilerin verdikleri haklı tepkiyle sokağa dökülmelerinin yarattığı fırsat kullanılmıştır.

Kısaca, adli bir ‘suç’ kategorisinde ele alınıp çok daha düşük düzeyde kolluk kuvvetleri kullanarak yönetilebilecek İsrailli gençlerin kaçırılması sürecini, kontrolsüz biçimde tırmandırarak yeni bir savaşa dönüştüren bir devlet ve bunu yöneticilerine dayatan bir toplumsal psikoloji ile karşı karşıyayız. Elindeki askeri ve ekonomik gücü dünya tarihinde ender rastlanan orantısızlıkla savunmasız bir halk üzerine uygulayan, kuvvet kullanımına ilişkin en temel evrensel normları çiğneyerek işlenmeyen savaş suçu bırakmayan, uluslararası toplum kavramını ayaklar altına alan bir devlet-toplum. Aynı zamanda, bir o kadar da tıkanmış bir devlet ve bu çaresizliğin dışa vurumu karşı karşıya olduğumuz insanlık dışı şiddetin temel sebebi.

Mutlak güven(siz)lik

Sivillerin topyekûn cezalandırılması, duvar örülmesi veya füze kalkanı inşası gibi adımlar, İsrail’in kendi güvenliğini bencilce merkeze koyarak, muhatabına hiçbir yaşam alanı bırakmayan ve bu doğrultuda asimetrik güç dengesi elde etmeyi ve bunu sonuna kadar kullanmayı önceleyen güvenlik anlayışının ürünü. Fakat, mutlak güvenlik her ne kadar kulağa hoş gelse de kendi öncülleriyle çelişen bir arayış. Kendi konumunuzu tahkim için attığınız her adım eğer muhataplarınızı tehdit ediyorsa, sizin de güvenliğinizi arttırmanız imkânsız ve İsrail bunu geçmişte intifada ve Lübnan’da Hizbullah direnişiyle yakından tecrübe etti. Mutlak korunmanın elde edilemeyişinin doğurduğu hayal kırıklığı ve karamsarlık daha ileri düzeyde güvenlik önlemlerine yol açarken, adil bir barışa açılan kapıları kapıyor. Burada özellikle İsrail toplumunun ve siyasetinin sağa kayışı ve güvenlikçi paradigmanın alternatif sesleri bastırması sürecin en büyük kaybı. İki toplum arasındaki güven inşasına dönük atılan çekingen adımların kazanımları bu sürecin bir başka kurbanı.

Mutlak güvenliği neredeyse topyekûn yok etme diye okuyan bu yaklaşım nedeniyle İsrail, tarihinde görece az kayıp yaşadığı 2007 sonrası dönemde barış için açılan fırsat pencerelerini değerlendiremedi. Bu dönemde gerek Türkiye gibi bölgesel aktörlerin gerekse de ABD’nin ciddi siyasi maliyeti göze alarak başlattıkları barış girişimlerini hoyratça harcayan İsrail birbiri ardına kırılgan ateşkes-şiddet sarmalını tercih etti. İçerdeki radikalleşmeyle birlikte çözüme katkıda bulunacak dış aktörlerin güveninin de kaybedilmesi, İsrail’in derin yalnızlığını ve güvensizlik hissini güçlendiren en önemli sebep.

İsrail’in varlığını ve yaşamsal ihtiyaçlarını devam ettirme iddiasıyla geliştirdiği güvenlik anlayışı, giderek kendisini bir güvensizlik sarmalının mahkûmu yapıyor. Sahip olduğu ekonomik ve askeri gücü veya eşsiz uluslararası desteği ancak başına buyruk, orantısız biçimde kuvvet kullanımına tahvil edebilen, bölgede yaşadığı güvensizlik algısını sona erdirecek alternatif çözümleri üretemeyen aciz bir İsrail var karşımızda. Bu acziyet İsrail iç siyasetinde karamsarlığın ve daimi savaş varsayımıyla hareket eden sağın güçlenmesine neden olmakla kalmıyor, imza attığı insanlık dramıyla bölgedeki güvensizlik sarmalını derinleştiriyor. İsrail’in makul bir yaşamsal güvenlik arayışında ise bunun yolu muhataplarının ihtiyaçlarını da dikkate alan adil bir barışı bir an önce hayata geçirmek ve işgal ve ablukaya son vermektir. Aksi takdirde bölgede derinleşen güvenlik krizi içinde İsrail’in huzur bulması da zor olacaktır.

* Bu yazı Sabah Gazetesinde yayınlanmıştır.

%d blogcu bunu beğendi: